Kookbaksels

Zoals je hier al hebt kunnen lezen, ben ik volop mijn ‘creatieve ziel’ aan het voeden, o.a. door het volgen van een kookcursus.

Ik wil je mijn ervaringen niet onthouden, vandaar hier een kleine opsomming tot hiertoe (ik voeg ook enkele foto’s toe ter illustratie):

2 weken geleden had ik mijn eerste kookles waar ik totaal onvoorbereid aankwam, blijkbaar moest ik een riante Tupperware collectie bijhebben om mijn creaties achteraf in te vervoeren: hey geen probleem! Links en rechts bij de collega-koks een potje afsnoepen et voilà, dat euvel was van de baan. Tweede uitdaging bleek het recept van de dag: Parijse uiensoep (ok, ça va nog) en konijn met bier en spekjes. Nu moet je weten dat ik een ‘vAgetariër’ ben (heb dit onlangs ergens gelezen, gewéldig woord), wat wil zeggen dat ik eigenlijk het liefst van al geen vlees zou eten, maar dat ik dit af en toe wel doe en verder eet ik eigenlijk enkel en alleen gevogelte en vis. M en ik hebben dat ooit beslist na een fietstochtje voorbij pasgeboren lammetjes, we gingen niks meer eten wat we niet zelf zouden kunnen doden. Een konijn is dus een probleem want dat is schattig. Een vis niet, sorry.

Maar ja, het menu is geen meerkeuze gebeuren, dus ik heb dapper het konijn en ook de spekjes (varken! Weih!) klaargemaakt, tot dan alles ok. Het nagerecht was een bavarois met Grand Marnier, daarmee heb ik ook geen principiële problemen.

Blijgezind en vooral ook zeer trots kwam ik rond half elf ’s avonds terug, vergezeld van enkele goed gevulde potjes, ik wist nog niet goed hoe ik dat konijn en die spekjes ging kunnen verkopen aan de gezinsleden, maar ik had dan toch al tenminste soep en dessert.

Helaas, pindakaas.

Om 1u ‘s nachts ben ik fluks mijn bed uitgesprongen vanwege een vreemde draaiing in de maagstreek. Uiteindelijk heb ik tot ’s ochtends op de zetel gezeten waar ik een aantal zakjes gevuld heb met onverteerd voedsel, ja sorry ik hoop dat ik niemand inspireer tot iets dergelijks.

Needless to say dat mijn huisgenoten geen vertrouwen meer hadden in mijn chef-kok probeersels…dat was de eerste keer dat een schandalige hoeveelheid voedsel de tafel niet gehaald heeft.

De tweede les zag er veelbelovender uit, namelijk macaroni met zalm, pladijs, garnaaltjes en een witte saus met kaas onder, voorafgegaan door een pompoensoepje met balletjes (helaas balletjes ja) en gevolgd door een 4/4 cake.

Klinkt al beter, niet? Wel, eerst en vooral was ik de bouillon vergeten in de soep, dat ontdekte ik pas toen ze klaar was en bijzonder flauw smaakte. Ten tweede had ik bijna mijn duim afgehakt met het koksmes en ten derde was de macaroni schotel zo droog als een korst oudbakken brood. Het gevolg laat zich al raden zeker? Juist, ook dit menu haalde het niet bij de gezinsleden…behalve de cake, die was namelijk FANTASTISCH!!

Ondertussen was ik nog steeds niet ontmoedigd, integendeel, vastberadener dan ooit nam ik de (volledig eenzijdige) beslissing om mijn gezin enkel nog GEZONDE maaltijden voor te schotelen. Ik liet me inspireren door enkele gerenommeerde kookboeken rond dit onderwerp en besloot donderdag om een gezond stoofpotje met roodbaars en verschillende groenten klaar te maken. In plaats van het verwachte applaus van de gezinsleden, werd ik getrakteerd op enkele kreten van afschuw. En ik moet eerlijk zijn, het was niet te vreten… Inderdaad, de derde maaltijd belandde in het toilet, ZONDER eerst verteerd te zijn.

Nu zou je denken dat ik het ondertussen wel zou hebben opgegeven he? Nee hoor, gisteren probeerde ik het opnieuw. Ditmaal kippenballetjes van zelfgemaakt gehakt (lees: met een staafmixer aanvallen op 4 kipfilets) en daarbij knolselder en witloof. Het zag er allemaal zo simpel uit! Van het gehakt moest je balletjes draaien en die op een stokje spiesen, op de foto in bijlage zal je zien dat dit NIET mogelijk is. Ik kan daar ook niets aan doen, da’s gewoon de zwaartkekracht!

En zonet hebben M en ik geprobeerd de 4/4 cake te evenaren. Ik weet niet wat er precies gebeurd is, ofwel was onze cakevorm te klein, ofwel hadden we teveel deeg. Het was in ieder geval enkele minuten zeer spannend, toen het beslag centimeters boven de rand van de vorm verrees en zich lava-gewijs een uitweg zocht. Het resultaat is een cake met een zeer brede bovenkant. Maar eerlijk gezegd, het is het best gelukte kookbaksel tot hiertoe.

Enfin, vanavond eten de kinderen ravioli uit blik (ze kijken er ontzettend naar uit) en M en ik gaan naar de cinema. Toen ik hem vroeg of we eerst nog thuis zouden eten, smeekte hij me om niet te koken. Wij gaan dus naar de Quick vanavond…

Advertenties

One thought on “Kookbaksels

  1. Hahaha ik moest vooral lachen bij de foto van je zwaartekrachtballetjes en met de smeekbede van M om niet te koken 🙂 Ocharme zeg. Kan jij niet koken, dan? Tja, je moet wat geluk hebben dat iemand je inwijdt, eigenlijk, als je het helemaal alleen moet leren, is dat niet zo eenvoudig. Goeie moed. Doorzetten! Uiteindelijk is het wel de moeite waard!
    En don’t worry, je bent niet de enige die haar eigen schrijfsels soms hilarisch vindt. Ik herlees mijn bevallingsverhaal van Sam nog geregeld omdat ik het zo grappig vind 😛 http://lies.palabrita.be/?p=925

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s