De mysterieuze avond

Het zat zo: vriendin S stuurde een mail. Ze organiseerde bij haar thuis iets met vrouwen en eten en drinken (dat was voor mij al voldoende reden om te gaan) maar wat er precies ging gebeuren wist ze niet, het was namelijk een ‘try out’ van een nieuw concept, en of ik een vriendin wilde meebrengen.

 

Dat wilde ik, dus vrijdag laadde ik vriendin J in de auto en reden we naar Gent, onderweg lustig fantaserend over wat er allemaal zou gebeuren die avond. “Zeg, stel je voor dat dit gewoon een excuus was om ons naar een Tupperware avond te lokken!”, “Hopelijk gaat er echt iets te eten zijn, I’m starving!” en ook wel: “Poehoe, deze avond komt echt als geroepen, ik heb mega veel zin om even uit de band te springen!”.

 

Wat volgde ging echter mijn verwachtingen te boven. Het begon allemaal nog vrij onwennig: “Goedenavond, ik ben X”, handjes schudden, beleefdheden uitwisselen, iets te drinken nemen. Alle ogen richtten zich op M, die de workshop organiseerde en goedgemutst wachtte tot iedereen er was. Om dan een kookpot boven te halen, en worteltjes. En meer vertel ik niet, want ‘what happens in the workshop, stays in the workshop’ J

 

Het werd een waanzinnig leuke avond, met overheerlijk eten (dat simpel klaar te maken is) en verrassende wendingen. Tijdens het ‘kookgedeelte’ vlogen de huis-tuin-en-keukentips door de lucht, ik geef er enkele mee:

 

       als je een flexibele bakvorm gebruikt, zet die dan al op je ovenrooster voor je hem vult

       prik altijd gaatjes in je deeg

       een snelkookpan blijkt een handig hebbeding (kerstman?)

       probeer eens maizena op je deeg te doen (ik weet al niet meer waarom, maar het is zeker voor iets goed)

       je leeggeschraapte vanillestokjes doe je in de suikerpot, zo maak je zelf vanillesuiker (die anders stinkduur is)

       voor alle hebbedingen groot en klein, moet je in de Aldi zijn (zo blijkt)

 

En nog vanalles, dat ik alweer vergeten ben.

 

Na enkele uren bleek het gezelschap, dat in het begin wat onwennig was, veel meer met elkaar gemeen te hebben dan je aanvankelijk zou verwachten. Ik was bij momenten erg ontroerd, maar heb me vooral ook kapotgelachen (o.a. met het kakhuis). Oh u kent het kakhuis natuurlijk (nog) niet, maar daar komt verandering in J

 

Het was echt een heerlijk vrouwenonderonsje met veel warmte en ik ben erg trots dat ik er deel van mocht uitmaken. Er gaat volgens mij nog heel wat uit voortkomen, want ik ben erg geïnspireerd geraakt en ik sta te trappelen om zelf zo’n avond te organiseren, dus M: ik ben kandidaat! Hopelijk kom je een keertje tot in Antwerpen…

Advertenties

Oproep Sint en Kerst

Hebt u de Sint inkopen al gedaan dit jaar? Ik wel. Ik had namelijk een voornemen: alles 2e hands kopen deze keer. Dat wou ik vorig jaar en het jaar daarvoor ook al doen, maar dan moet je dus op tijd beginnen zoeken en in die eerste week van december heb je geen andere optie meer dan je bankkaart bovenhalen en richting speelgoedwinkel tenen, wat ik tot hiertoe altijd deed (samen met de rest van de wereld).

 

Waarom 2e hands? Meer uit principiële dan uit financiële overwegingen, eerlijk gezegd, want ik heb beduidend meer gekocht dan anders en heb dus evenveel uitgegeven J

 

Ik vond dat ik dit jaar maar eens een handje moest toesteken aan het verkleinen van de afvalberg. Mijn ecologische voetafdruk is al zodanig gigantisch, dat dit het minste is wat ik kan doen. Het was ook ontzettend leuk eigenlijk, de dochter had een lijstje en ik ben online beginnen zoeken en zo bij een dame terechtgekomen die hele partijen poppen en toebehoren opkoopt en verkoopt, nieuw en tweedehands. Zo heb ik daar o.a. de gewenste pop gevonden in prima staat, alleen een beetje stoffig en met opgewolde kleedjes: no problem! Gewapend met doekjes en wattenstaafjes heb ik ze helemaal schoongemaakt en ik heb ze in een nieuw (ook van die dame) kleedje gestoken. Resultaat: spiksplinternieuwe pop en een goed gevoel over mezelf J

 

Fijn toch, dat die pop nu een tweede leven krijgt? En dat ik niet met een hele berg inpak prullen zit! Want seriously, wat is dat tegenwoordig met dat speelgoed waar je een schroevendraaier voor nodig hebt om het uit de doos te krijgen??

 

In ieder geval, bedacht ik net het volgende: zijn er misschien mama’s en papa’s (of oma’s en opa’s, nonkels en tantes…) die hier ook zo over denken? Wie weet is het wel een goed moment om de slaapkamertjes van de kleine dametjes en heertjes even uit te mesten en daar het speelgoed uit te vissen dat er nog OP EN TOP uitziet. Dit zijn de dingen waar de kleine spruit allicht zelden of nooit mee speelt… Maak er een foto van, mail mij die door (zet er ook een ZEER SCHAPPELIJKE prijs bij) en dan gooi ik alles op 1 site of FB pagina zodat we voor 6 december (of voor Kerst) allemaal onze inkopen bij elkaar kunnen doen en ondertussen extra budget verdienen. Hip hoi!! We kunnen er zelfs nog een goed doel aan vastknopen voor de items die niet verkocht geraken… Suggesties welkom!

Vet content

Kan een mens eigenlijk TE content zijn? Zo content dat het de gezondheid schaadt? Sinds kort denk ik van wel. Ik verklaar me nader: sedert ik in september met mijn sabbatjaar gestart ben, dij ik overklaarbaar uit. Ja inderdaad, ik gebruik het woord ‘uitdijen’ omdat dit zo ontzettend van toepassing is, begrijpt u wel? Het is zo erg, dat ik al 2 zwangerschapstesten heb gedaan die beide negatief bleken. Wat ik (verontrustend) teleurstellend vond, want dat wou zeggen dat het aan MIJ ligt. Ik zeg verontrustend, want het IS raar als je absoluut GEEN kinderen meer wil (NO!!!! PLEASE NO!!!!) en toch liever zwanger bent dan dik… J En voor wie nu begint te semmelen van “jij bent toch niet dik”: Nee, maar ik ben wel uit mijn jeans gescheurd. OK?!

 

Maar bon, zwanger ben ik dus niet. Hoewel, ik overweeg toch om die laatste test ook nog te doen, gezien het cijfer op de weegschaal vanochtend. Waarom verdik ik dan? Ik eet niet meer dan anders, ik drink niet meer dan anders, ik snoep niet meer dan anders. Ik doe dit alles wel met volle goesting, maar dat was VOOR september ook al het geval. Er is dus maar 1 verklaring: gebrek aan stress!

 

Aangezien meer stress creëren geen optie is (behalve naaistress dan, dat mag wel) en aangezien ik als wellness coach momenteel geen voorbeeld ben, zal ik mijn sportactiviteiten moeten opvoeren, al wie mee wil gaan lopen is dus welkom. Tenzij die derde test wel positief is natuurlijk J

 

(Sorry schat, het is een blog, daarin mag ik grapjes maken ten koste van jou J)

The Quest for de flipperkast

We wilden nog eens gaan flipperen (op café, niet in het water), dus het was afwachten tot er nog eens een kinderloze avond in het vizier kwam. Donderdag was het zover: een hele avond het rijk voor ons, olé! Maar waar vind je tegenwoordig nog een flipperkast??

 

Ik stelde voor om eerst naar Plansjee te gaan, dat was vroeger mijn stamcafé en daar had ik het flippergen geperfectioneerd. Groot was onze ontgoocheling! Er stonden enkel bingospelen en een sjotterkast, en Peter, de baas, was nog steeds op post. Het zegt zeker genoeg als ik u vertel dat die mij na 15 jaar nog steeds herkent? J

 

Om op te warmen besloten we een partijtje te sjotteren, ik tegen M. Nu heb ik dat nooit echt goed gekund, maar alles wat je vaak doet, daar word je beter in hè, ik heb dus veel geoefend maar dat is ook alweer bijna 20 jaar geleden.

 

Al na een paar seconden kwam het ‘gevoel’ van vroeger helemaal terug, Het leek alsof al die jaren tussenin er niet geweest waren. Tenminste zo dacht ik dat het leek, want voor de andere cafégangers zal het er vooral hilarisch hebben uitgezien toen dat blonde mens met haar kralenketting aan de barre bleef hangen en de kralen vrolijk het hele café door dansten. Hmpf.

 

Op aanraden van Peter trokken we naar café De Rots, daar zou misschien nog een flipperkast staan. Nu moet u weten dat café De Rots geen tearoom is, to say the least. Wij naar binnen, be cool, doe alsof je hier thuishoort, spot de flipperkast en ga recht op je doel af. En jawel! The Addams Family (uiteraard, welke anders) stond er!! Helaas werd ze blijkbaar enkel nog gebruikt als hangmeubel, maar dat hadden we te laat gezien. Wij stevenden dus op die kast af, en ondertussen wijken de 5-tal punkers die erop zitten uiteen (ik denk dat we heel wat autoriteit uitstraalden of misschien is dat gewoon force of habit bij die gasten). En ik, vriendelijk als steeds, zeg de geruststellende woorden: “wij wilden komen flipperen, maar deze werkt precies niet, ok dan” en we spurten terug naar buiten. Volgens M keken die gasten toen naar mij met een wezenloze blik die zei: stoeme Barbie, wa komde gij hier doen? Again,, not very cool, maar ondertussen hadden wij wel al de grootste lol bij het hele gebeuren.

 

We zijn dan eerst een hapje gaan eten en nadien voelde M grote drang om terug naar Plansjee te gaan en nog een rondje te sjotteren. Ongelofelijk maar waar, komt er na een paar minuten iemand afkloppen om met ons mee te spelen, blijken die gasten M nog te kennen van vroeger (toen hij het nog kon) (het sjotteren bedoel ik). Zij waren al die jaren WEL blijven oefenen, dus we werden volledig afgedroogd maar ’t was plezant.

 

Maar ondertussen hadden we nog steeds niet geflipperd, en dat was toch wel de bedoeling. Na een omzwerving via een skate contest in Merksem (waar we weeral bomma en bompa waren) zijn we uiteindelijk in den Trol in Schoten terechtgekomen en DAAR STOND ER 1!! Zie foto (Iron Man).

 

Joenges toch, da was ne plezanten avond J