De mooiste vlinder

Het was vorig jaar augustus. We waren op vakantie in Spanje en het was prachtig weer. Amélie was net ‘afgestudeerd’ in de 1e kleuterklas en pas 3 jaar geworden. Ik wist al voor we op vakantie vertrokken, dat het kleine zusje van een van haar klasgenootjes ziek was, en dat niemand wist wat er aan de hand was, maar meestal komen die dingen wel goed. Daar ga ik trouwens ook van uit, dat alles altijd goed komt. Tot ik dus die bewuste dag het vreselijke berichtje las: Ella-Louise bleek een zeldzame stofwisselingsziekte te hebben en zou sterven.

Een baby meisje van slechts enkele maanden oud, zal sterven.

Het pakte me enorm bij de keel, zoals dit bij elke ouder gebeurt als je met zoiets geconfronteerd wordt. Je kan niet anders dan je voorstellen hoe jijzelf hiermee zou omgaan. Nog niet zolang geleden lag mijn eigen baby meisje in mijn armen, je moeten VOORSTELLEN dat dit kindje snel zou sterven deed me al wenen, laat staan als het je ECHT overkomt.

Van in het begin stond ik versteld van de kracht van deze mensen, de mama en papa van Ella-Louise. Ze slaagden erin om hun gezin draaiende te houden, om hun zoontje veel aandacht te geven, om ons (buitenstaanders toch wel) te informeren en uitleg te geven wanneer we ernaar vroegen. En ondertussen verzorgden ze hun kleine meid thuis met de hulp van verzorgers, vrienden, familie. En met verzorgen bedoel ik inderdaad palliatieve zorgen, want al snel bleek dat Ella-Louise haar eerste verjaardag waarschijnlijk niet zou halen.

In de paar maanden tussen augustus en november 2011 moeten ze door de hel zijn gegaan. Hun gevoel van machteloosheid moet enorm geweest zijn, ik hoef daar niet over uit te weiden, u kan zich dat inbeelden.

Toen Ella-Louise op 22 november thuis stierf, bracht dit heel wat emoties teweeg. De uitvaartplechtigheid was een van de mooiste maar tegelijkertijd ook meest hartverscheurende momenten die ik ooit heb meegemaakt. Het is gewoon niet juist dat een baby sterft. Dat klopt niet. Dat mag niet.

Nadien begon het rouwproces. Berichtjes van de mama op Facebook, wanneer ze het moeilijk heeft en ’s nachts niet kan slapen van verdriet en gemis. Tientallen mensen die erop reageren en haar steunen. Maar eigenlijk kan je niet veel doen en sta je zelf ook machteloos. Je weet ook niet goed hoe je moet reageren soms, of wat je moet zeggen. Aan de schoolpoort bijvoorbeeld: “Hoe is het?”, de meest banale vraag wordt ineens zwaar beladen, want wat kan je daar nu op antwoorden als je het ergste hebt meegemaakt dat een ouder kan overkomen?

En dan komt er een moment, enkele maanden later, waarop je als buitenstaander ziet dat dit gezin de draad terug oppikt. De Facebook berichten worden schaarser, de mama ziet er beter en beter uit, je ziet haar soms lachen, ze vindt een nieuwe job, een nieuwe uitlaatklep.

Je denkt: oef. Het ergste is achter de rug.

En voor je het weet, gaat er een jaar voorbij. Vorige week werd er dan ook een herdenkingsdienst gehouden voor Ella-Louise, in haar eigen huis, omringd door haar familie, vrienden en ook kennissen zoals ik.

En weeral was het prachtig en hartverscheurend tegelijk, met overal kaarsen, een wensballon en de mooie woorden van verschillende mensen die dicht bij haar en haar gezin staan.

Echter, toen de mama vooraan plaats nam en begon te vertellen, besefte ik dat er helemaal niks achter de rug is. De pijn is er nog steeds en die zal ook niet snel verdwijnen. Wat ik zag, was een ongelofelijk sterke vrouw die de lijm is die haar gezin bijeen houdt. Een vrouw die nog elke dag het gemis en het verdriet ervaart, maar dat niet meer elke dag op Facebook zet, waardoor wij in onze “illusie” kunnen blijven leven. Ik heb een ongelofelijk respect voor haar en wou dat ik meer voor haar kon doen dan soep maken.

Ik wou ook dat ik wat vaker de woorden vond om te zeggen wat ik wil zeggen, maar voorlopig gaat schrijven me beter af, bij deze dus.

Dikke zoen aan jullie, L, W en C en natuurlijk ook aan Ella-Louise die we nooit zullen vergeten.Image

Advertenties

One thought on “De mooiste vlinder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s