Moeder waarom sterven wij

Er was helemaal geen aanleiding ofzo. Amélie stond gewoon onder de douche en toen vroeg ze “Mama, hoe lang leef ik nog?”, waarop ik, luchtig en zelfverzekerd: “Nog zeker 100 jaar”. Maar je kon meteen zien dat het een gevoelig onderwerp was. De tweede vraag liet niet lang op zich wachten: “En hoe lang leef JIJ nog?”

“Euh, ik ben natuurlijk wel al een beetje ouder dan jij, dus dat zal minder dan 100 jaar zijn dan…”

Haar ogen werden al groter bij de gedachte alleen al, en toen kwam het: “Maar…(snik, snotter) dan ga jij sterven voor mij?”

“Ja schat, normaalgezien wel”

Tranen met tuiten!!

Ik moest zelf ook slikken bij zoveel verdriet, en zei dapper: “Maar als ik sterf, ben jij ook al een oma hoor, dan ben jij al heel oud”

Waarop Amélie (nog harder snikkend): “Ik wil geen oma zijn, ik wil gewoon dat ik voor altijd jouw kindje ben en dat jij nooit sterft”

😦

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s