En toen gilde ik de longen uit mijn lijf

Het gebeurde afgelopen nacht. Ik was op tijd naar boven gegaan, had eerst nog een beetje in bed gelezen en deed rond half twaalf het licht uit, in de wetenschap dat M nog braaf beneden in de woonkamer met zijn muziek zat te prutsen. Ik moet vrijwel onmiddellijk in slaap zijn gevallen en lag ongeveer een uur lekker te slapen, toen ik plots wakker schrok van iets. Er klopte iets niet, er was iets. Nee, er was IEMAND. Mijn hart begon te bonken toen mijn slaperige geest plots besefte dat er zonet iemand in mijn bed was gekropen, en die iemand was niet M.

 

En toen gilde ik de longen uit mijn lijf, niet één, niet twee maar drie ijselijke kreten kwamen uit mijn keel terwijl ik struikelend uit het bed sprong in een poging te ontsnappen aan de vreemde in mijn bed. En zo stond ik daar: in Eva-kostuum, rillend en met een rauwe keel van het krijsen naast mijn bed. Mijn LEGE bed. En tegelijkertijd kwam M de slaapkamer binnen gestruikeld, in opperste verwarring. En kroop ik beschaamd terug mijn bed in.

 

Ja, echt. Zooooo genant.

 

En mijn keel doet er nog altijd pijn van…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s